Prosty i łatwy ramen z sosem sojowym

O Ramenie

Ramen, dziś niezaprzeczalna ikona japońskiej kultury kulinarnej, ma zaskakująco niedawną historię – stał się powszechnie znany zaledwie nieco ponad sto lat temu. Jednak w tym stosunkowo krótkim czasie ramen mistrzowsko połączył się z regionalnymi klimatami i lokalnymi tradycjami kulinarnymi, tworząc niesamowitą różnorodność wariantów i ewoluując w masowo popularny gatunek kulinarny, uwielbiany zarówno w Japonii, jak i na całym świecie. Najgłębsze korzenie ramenu sięgają chińskich makaronów, takich jak „keitaimen", podobno wprowadzony około 1488 roku; historyczne relacje z okresu Edo wspominają również o takich postaciach jak lord Mito Mitsukuni, który kosztował makaronu w stylu chińskim dzięki gościnności konfucjańskiego uczonego Shu Shunsui. Jednak te wczesne spotkania nie doprowadziły do powszechnej popularyzacji wśród ogółu społeczeństwa. Kultura ramenu, którą znamy dziś, naprawdę zaczęła rozkwitać w erach Meiji i Taisho (koniec XIX – początek XX wieku), pojawiając się najpierw jako „Chuka soba" (chiński makaron) w tętniących życiem miastach portowych, takich jak Yokohama.

Po II wojnie światowej stragany z ramenem rozprzestrzeniły się po całej Japonii, szybko ustanawiając ramen jako pożywienie przynoszące ukojenie masom. Ta tętniąca życiem kultura straganów, czasem czule nazywana „yonaki soba" (makaron nocnego płaczu, od melodyjnych wołań sprzedawców), stała się kolebką wielu odrębnych regionalnych stylów ramenu. Pomyślmy o bogatym, mętnym bulionie Tonkotsu (kości wieprzowe) narodzonym w Kurume, sycącym Miso Ramen z Sapporo czy lekkim, klarownym ramenie Shoyu (sos sojowy) z Kitakata – te regionalne specjały, każdy o unikalnym charakterze, są cenione do dziś.

Od lat 70. Japonia doświadczyła masowego „boomu ramenowego" napędzanego przez telewizję i inne media. Ta era przyniosła wzrost licznych legendarnych restauracji ramenowych i mistrzowskich szefów kuchni, a wraz z nimi nieustanny strumień nowych i pomysłowych stylów: Tsukemen (makaron do maczania), Abura Soba (makaron „bez bulionu" na bazie oleju), Tori Paitan (kremowy bulion z kurczaka) i złożony Gyokai W-Soup (podwójne buliony z owoców morza i mięsa), między innymi. Zacięta konkurencja, czasem nazywana „wojnami ramenowymi", jeszcze bardziej napędzała jego ewolucję, przekształcając ramen z prostego pożywienia w wyrafinowaną kulturę kulinarną.

Następnie, w 2015 roku, nastąpił przełomowy moment: Japanese Soba Noodles Tsuta w Tokio stało się pierwszą na świecie restauracją ramenową, która zdobyła gwiazdkę Michelin. Było to kluczowe uznanie, które wyniosło ramen z jego ukochanego statusu „gourmet B-kyu" (pyszne, przystępne cenowo codzienne jedzenie) do uznania na globalnej scenie haute cuisine.

Dziś dedykowane restauracje ramenowe kwitną na całym świecie, a „JAPOŃSKI RAMEN" przeżywa wzrost popularności, szczególnie w Ameryce Północnej, Europie i Azji Południowo-Wschodniej. Nie tylko niesamowita różnorodność smaków urzeka ludzi, ale także charakterystyczny styl jedzenia przy ladzie i nieodłączna wolność w sposobie jego spożywania. Ramen stał się naprawdę daniem symbolizującym różnorodność, zachwycając ludzi na całym świecie.

A ewolucja ramenu jest daleka od zakończenia. Od ukochanych regionalnych klasyków i innowacyjnych współczesnych kreacji po następną przełomową miskę, która jeszcze nie została wymyślona – tętniąca życiem kultura ramenowa Japonii nadal tworzy nowe, ekscytujące rozdziały w swojej trwającej historii.

Ten przepis pokaże Ci, jak przygotować podstawowy, ale pyszny Shoyu Ramen, który jest łatwy do przyrządzenia we własnej kuchni.