Okra, pochodząca z północno-wschodniej Afryki, ma bogatą historię sięgającą starożytnego Egiptu około II wieku p.n.e.
Została wprowadzona do Japonii pod koniec okresu Edo, jednak jej wyjątkowa tekstura i trawiasty smak początkowo nie przypadły do gustu miejscowym. Podczas II wojny światowej japońscy żołnierze żyjący z ziemi w Azji Południowo-Wschodniej zaczęli jednak doceniać wytrzymałość okry i jej wartość odżywczą. Po powrocie do domu pomogli spopularyzować jej uprawę.
W latach 60. i 70. okra zyskała w Japonii uznanie jako „warzywo wytrzymałości," cenione za wartości odżywcze oraz delikatną, śliską teksturę. Dziś jest nieodłącznym elementem japońskiej kuchni letniej, spożywanym w sałatkach, zupach, tempurze i wielu innych potrawach.
Charakterystyczna jedwabistość okry pochodzi z korzystnych dla zdrowia związków, takich jak pektyna, która znana jest ze wspomagania trawienia, regulowania poziomu cukru we krwi i obniżania cholesterolu. Jest również bogata w wapń, żelazo i witaminę C — idealna do walki z letnim zmęczeniem.
To danie składa się z surowej okry owiniętej w cienkie plastry wieprzowiny, smażonej na patelni i duszonej w słodko-słonym sosie na bazie soi. Delektuj się kontrastem między lekką chrupkością okry a jej śliskim, delikatnym finiszem.
15 minut
Etsuko Tamada
PROFIL
SKŁADNIKI
PORCJE 2
Oryginalny przepis (1X) na 2 porcji
Przy skalowaniu przepisu proporcje niektórych składników mogą wymagać niewielkich korekt. Dostosuj według potrzeb i dopraw do smaku.
- 10 całe okra
- 10 cienko pokrojona łopatka wieprzowa (jeśli niedostępna, można zastąpić boczkiem)
- sól i pieprz do smaku
- mąka według potrzeb
- 1 tsp. olej roślinny
- A2 tbsp. sos sojowy
- A2 tbsp. sake
- A1/4 cup mirin
SPOSÓB PRZYGOTOWANIA
Przygotowanie
Natrzyj okrę solą, a następnie dobrze opłucz wodą. Odetnij łodygi i brązowe końcówki. Osusz papierowym ręcznikiem.
- 1
Dopraw plastry wieprzowiny solą i pieprzem. Zawiń każde okra w plaster wieprzowiny, pozostawiając oba końce okry wystające dla schludnego wyglądu.
- 2
Lekko obtocz zawinięte okra w mące. Rozgrzej olej roślinny na patelni na średnim ogniu i ułóż roladki z okry złączeniem do dołu. Obracaj je, gdy równomiernie się rumienią. Gdy będą złociste, przykryj pokrywką i gotuj na parze przez 3–4 minuty.
- 3
Zetrzyj nadmiar tłuszczu papierowym ręcznikiem. Dodaj składniki z A (sos sojowy, sake, mirin) i krótko gotuj na wolnym ogniu, aż sos lekko zgęstnieje.
ID przepisu
117
Wskazówki i Uwagi
Używanie cieniutkich plasterków wieprzowiny (jak do shabu-shabu) skraca czas gotowania i ułatwia jedzenie dzieciom.
Nie trzeba wcześniej blanszować okry — zawijanie jej na surowo poprawia jej teksturę.
MOJA OCENA
Zarejestruj się lub zaloguj bezpłatnie, aby wysłać swoje recenzje!
ZACZNIJRECENZJE
Bądź pierwszą osobą, która oceni!
"I am a food education instructor, photo stylist, and mother of three. In 2016, I launched the food education school Aozora Kitchen Ichikawa, where I have taught lessons to over 7,000 children. After working in marketing at a food manufacturer, I was inspired by my desire for children to experience a variety of foods from an early age. This led me to become an independent culinary expert and open Aozora Kitchen Ichikawa to support mothers struggling with picky eaters. My lessons—tailored to each child’s developmental stage—focus not only on cooking skills but also on developing listening and thinking abilities, as well as learning about nutrition and food culture in a fun way. For those who cannot attend in person, I created a fully supported online parent-child cooking program. This unique program combines cooking lessons with food education lectures, guidance on proper posture, optional chopstick training, and mental support for mothers. Even if a mother lacks confidence in cooking, this program helps children build lifelong healthy eating habits. My specialties include recipes children can help make, and nutritious, well-balanced dishes that busy families can easily prepare and that children will love. In addition to recipe development, I hold food education seminars to help children overcome a dislike of vegetables, run corporate cooking classes, write columns, and work in food photography. My strength lies in my comprehensive experience in the food manufacturing industry—from concept development and test cooking to sales negotiations and production line implementation. My motto: “To make mealtime a more enjoyable experience for everyone around the table!”"